Son tüketim tarihi ile tavsiye edilen tüketim tarihi arasındaki fark, birinin gıda güvenliğiyle, diğerinin ise ağırlıklı olarak ürün kalitesiyle ilgili olmasıdır. Son Tüketim Tarihi (STT) geçen kolay bozulan bir gıda tüketilmemelidir. Tavsiye Edilen Tüketim Tarihi (TETT) ise ürünün uygun koşullarda saklandığında tat, aroma ve doku gibi özelliklerini en iyi biçimde koruduğu süreyi gösterir.
Bu iki tarihin karıştırılması iki farklı soruna yol açar: STT’si geçmiş riskli bir ürün yenebilir veya TETT’si yeni geçmiş, hâlâ uygun durumdaki kuru bir gıda gereksiz yere çöpe atılabilir. Etikette hangi ifadenin yazdığını okumak bu nedenle yalnızca tarih rakamına bakmaktan daha önemlidir.
STT; mikrobiyolojik açıdan kolay bozulabilen ve kısa süre içinde insan sağlığı açısından tehlike oluşturabilecek gıdalarda kullanılır. Et, balık, süt ve bazı soğukta saklanan hazır ürünler bu grupta yer alabilir. Ürünün etiketi hangi saklama sıcaklığını belirtiyorsa tarih yalnızca bu koşula uyulduğunda anlamlıdır.
Son tüketim tarihi geçmiş bir gıda, görünüşü ve kokusu normal olsa bile tüketilmemelidir. Hastalık yapabilecek mikroorganizmalar her zaman kötü koku, renk değişimi veya görünür küf oluşturmaz. “Bir gün geçti, tadına bakayım” yaklaşımı güvenli değildir.
Türkiye’de STT’si geçmiş gıdaların satışı yasaktır. Markette böyle bir ürün görürseniz satın almayın; mağaza yetkilisine bildirin. Gerekirse Tarım ve Orman Bakanlığının Alo 174 Gıda Hattı üzerinden ihbarda bulunabilirsiniz.
TETT; gıdanın etikette belirtilen koşullarda saklandığında kendine özgü özelliklerini koruduğu süreyi gösterir. Makarna, bakliyat, bisküvi, çay, kahve, bitkisel yağ ve bazı konservelerde bu ifade görülebilir. Tarih geçtikten sonra ürünün lezzeti, rengi, aroması veya dokusu zayıflayabilir; ancak bu durum tek başına ürünün o gün tehlikeli hâle geldiği anlamına gelmez.
TETT’si geçmiş bir ürünü değerlendirirken ambalaj bütünlüğü, saklama koşulları ve bozulma belirtileri birlikte kontrol edilmelidir. Paket yırtılmış, kavanoz kapağı gevşemiş, ürün nem almış, böceklenmiş veya olağandışı kokuyorsa tarih ne olursa olsun tüketilmemelidir.
Paket üzerindeki tarih çoğunlukla açılmamış ve doğru saklanmış ürün için belirlenir. Ambalaj açıldıktan sonra hava, nem ve mikroorganizmalarla temas başlar. Etikette “açıldıktan sonra buzdolabında saklayınız ve üç gün içinde tüketiniz” gibi bir talimat varsa, basılı tarih daha ileride olsa bile bu kısa süreye uyulmalıdır.
Örneğin kavanoz sosun TETT’sine aylar kalmış olabilir; ancak kapak açıldıktan sonra üreticinin belirttiği tüketim süresi esas alınır. Açılış tarihini kavanozun üzerine yazmak, bu süreyi takip etmeyi kolaylaştırır.
Soğukta tutulması gereken bir ürün saatlerce sıcak arabada veya mutfak tezgâhında beklediyse STT’sinin gelmemiş olması güvenli olduğu anlamına gelmez. Aynı şekilde kuru gıda nemli, sıcak ve güneş alan bir dolapta saklanırsa TETT’den önce bozulabilir.
Alışverişte soğuk ve donmuş ürünleri en son alın, eve gidince gecikmeden uygun bölmeye yerleştirin. Buzdolabını 0–4°C, dondurucuyu −18°C veya daha düşük sıcaklıkta tutun. Ambalaj üzerindeki özel saklama talimatı farklıysa üreticinin belirttiği koşulu uygulayın.
Etiketi ve ürün türü dondurmaya uygunsa, STT dolmadan önce ürünü dondurmak israfı önleyebilir. Ürünü tarih geçtikten sonra dondurmak güvenli hâle getirmez. Paketin üzerine dondurduğunuz tarihi yazın ve çözdürme ile tüketim talimatlarını izleyin.
Dondurulmuş ürünü buzdolabında çözdürün. Ambalajında “önceden dondurulmuştur” veya “çözüldükten sonra tekrar dondurmayınız” uyarısı varsa buna uyun. Her ürünün dondurulmaya uygun olmadığını unutmayın.
Önce ürünün doğru koşullarda saklanıp saklanmadığını ve ambalajın sağlamlığını değerlendirin. Ardından görünüm, koku ve doku değişikliklerine bakın. Şüphe duyduğunuz ürünü tadına bakarak test etmeyin.
Konserve kutusu şişmiş, sızdırıyor, ağır paslanmış veya özellikle kenar birleşim yerlerinden derin biçimde ezilmişse TETT geçmemiş olsa bile kullanmayın. Kavanoz kapağı bombe yapmışsa, açarken normal dışı köpürme veya sıvı fışkırması oluyorsa ürünü tatmadan atın.
Kuru bakliyatta böcek, ağ, nem veya küf; unda topaklanma ve kötü koku; yağda keskin acılaşmış koku; bisküvide nemlenme gibi belirtiler kalite veya güvenlik sorunu gösterebilir. Üründen emin değilseniz tüketmemek en doğru seçimdir.
Üretim tarihi ürünün üretildiği günü belirtir; tek başına ne zamana kadar tüketileceğini söylemez. Parti veya lot numarası ise ürünün üretim grubunu izlemek ve gerektiğinde geri çağırmak için kullanılır. Alışverişte STT veya TETT ifadesini özellikle arayın.
Bazı günlük fırıncılık ürünleri, sirke, tuz ve benzeri mevzuatta belirtilen ürünlerde tarih bildirimi farklı olabilir veya zorunlu olmayabilir. Tarih bulunmaması her ürünün sınırsız dayanacağı anlamına gelmez; uygun saklama ve bozulma kontrolü yine gereklidir.
Kısacası, etikette “son tüketim tarihi” yazıyorsa bu bir güvenlik sınırıdır; tarih geçince ürünü tüketmeyin. “Tavsiye edilen tüketim tarihi” yazıyorsa tarih öncelikle kaliteyi anlatır; ürünün nasıl saklandığını, ambalajını ve bozulma belirtilerini değerlendirin. Bu ayrımı bilmek hem sağlığı korur hem de gereksiz gıda israfını azaltır.
EN YENİLER
EV & MUTFAK Mutfak Bıçakları Evde Nasıl Bilenir? Kişisel Yatırım
